En outubro do ano pasado, o Progreso de Lugo publicaba unha entrevista –posibelmente a derradeira que concedeu- que Cristina Arias fixolle a Antón Moreda. Verbas históricas, sentidas e caviladas, dun Antón Moreda que proclamaba con orgulo a sua inequívoca vinculación militante ó noso Partido Galeguista .
¿Que queda do galeguismo que viviu vostede en Bos Aires?
Moitos regresamos, seguimos sendo galeguistas ó máximo e se tiveramos a oportunidade declararíamos a independencia. Seguimos tendo ideais e conseguimos enraízalos de volta. Pero hoxe falta formación galeguista. Hai algo de historia, saben que vimos das Irmandades da Fala, pero non hai asumida unha conciencia galega. Cos anos a sociedade terminará esmagando ó galeguismo. Hoxe hai que diferenciar un galeguismo, o que sinte ese amor incondicional por Galicia, os que nacimos nela, loitamos por ela e morreremos nela. E outro, o político, que é a reconstitución do Partido Galeguista, no que hai de todo.
¿Cal é o futuro do nacionalismo?
Para min está condicionado pola actuación do actual Partido Galeguista, que pide o voto á xente de clase media, pero ás veces esquéncese de que o nacionalismo galego é de esquerdas.
Pese ó seu traballo polo galeguismo é alguén descoñecido para moita xente. ¿Cree que a historia non lle deu o seu lugar?
O Partido Galeguista ten que tomar cartas non somentes na miña actuación, senón ter en conta a moitos que loitaron polo galeguismo mentras eles estudiaban ou traballaban. a obrigación actual do partido, que está bastante moderado, é non esquencerse de xente como Alonso Ríos, Ánxel Fole e moitos outros que levaron o galegusimo ó último extremo.
¿Se lle deran a oportunidad, participaría activamente en política?
Se a miña saúde o permite si. Estou afiliado ó Partido Galeguista. Pero teño un montón de diagnósticos, tratamentos.
