Entrevista a Xabier González, Presidente do P.G.
"Dentro de cen anos haberá Galeguistas que traballarán para que outros Galeguistas continúen o proxecto; ¿hai as mesmas garantías de permanencia para calquera dos proxectos de improvisación política para Galicia que teñen BNG, PSOE ou PP?”
“O P.G. contemporáneo recuperou a súa natural condición de vangarda sociopolítica e a capacidade de influír nas decisións institucionais, aínda sen ter representación no Parlamento ou na Xunta. Iso é futuro, o dos demais é pura supervivencia política á que lle pasa como os iogures: ten data de caducidade e cando caducan é moi perigoso consumilos”
“A mensaxe chega ó P.G. desde a cidadanía porque os Galegos e Galegas teñen opinión, criterio e intelixencia. Hai un reclamo común a labregos e mariñeiros, a mulleres e homes, a xentes do rural e das cidades, a empresarios e a traballadores, a mozos e vellos, ós que falan galego e tamén os que se expresan en castelán… coincidían moi maioritariamente en que nin os de antes nin os de agora representaban esa eficacia que Galicia e a Identidade Galega necesitan para resolve-los problemas.”
“Os nosos concelleiros farán política institucional en base a programas e acordos que redunden en investimentos nos Concellos, en calidade de vida e no benestar dos cidadáns, en melloras infraestructurais para a empresa e a industria con especial atención os milleiros de autónomos que sempre son as grandes vítimas das políticas económicas, e tamén nunha práctica de goberno municipal no que a transparencia, a igualdade de oportunidades e os Dereitos Civís aporten aspectos claves de atención, proximidade e asesoramento gratuíto ós cidadáns.”
“A pregunta máis recorrente que me levan feito é se o Partido Galeguista é de esquerdas, dereitas ou de centro. A resposta politicamente simplificada é que somos un partido de centro no económico e progresista no social. Dito iso, o Partido Galeguista é un dos patrimonios inmateriais da Galicia que ten o gran mérito de que sempre foi a casa común daqueles que non procuran medro persoal a conta da súa actividade política e, por outra parte, que teñen arrestos abondo para asumir un compromiso total coa Identidade Galega e cos cidadáns que nela se ven representados”
“No P.G. sabemos convivir e convivimos dentro da máis absoluta cordialidade persoas con visións ideolóxicas persoais diferentes; nos proxectos pasa un pouco como no caso dos idiomas, se serven para comunicarse son útiles e senón serven son todo o entrañables que un queira pero nunca poden formar parte do problema. O importante é que o proxecto político colectivo do P.G. actual é un só porque, a diferenza de outros partidos, somos capaces de integrar as distintas sensibilidades sen impor maiorías que sempre exclúen inxustamente a razón das minorías”.
“Xa é tempo de facer lecturas intelixentes e realistas, os problemas que ten a sociedade Galega sófrenos exactamente igual os que se definen Republicanos e os que se consideran Monárquicos, os que se senten de esquerdas, de centro ou de dereitas, os que visten traxe e os que andan en vaqueiros; son problemas que nos afectan a todos e ós que hai que procúralle solucións conxuntas.
“Hai moita xente que o único que lle preocupa é ter toda a razón ideolóxica pero, como eu sinto que formo parte da inmensa maioría da cidadanía, o que quero é ser o máis feliz posible sen que ninguén veña de misioneiro e tente domar a miña natural rebeldía; a cuestión é resolver con eficacia os problemas, logo aqueles ós que lle preocupe saírse sempre coa súa e ter a razón ideolóxica que merquen un pedestal e un megáfono para facer mellor o ridículo.”
“No BNG, no PP ou no PSOE hai un xeito de galeguismo con minúsculas que é cuestión de moda porque, na realidade de fondo e forma, uns son marxistas conservadores, outros socialistas e os terceiros son… ¿como o diría?, os terceiros son distintas cousas dependendo de que falen os portavoces do Aznarismo ou o fagan aqueles outros que, sen deixar de ser conservadores ou pancentristas, teñen un cociente intelectual máis alto”
“Na política, as herdanzas son ese pasado que ten a importancia que lles da a capacidade do presente para xerar futuro, o demais son pamplinas dialécticas nas que non vou perder tempo porque teño a vantaxe de que militei toda a miña vida no P.G. que fundaron devanceiros nosos no ano 1.931; o Partido Galeguista contemporáneo non herda nada de ninguén porque é o mesmo partido fundado en 1.931 e que, aínda ilegalizado na Guerra Civil, nunca foi disolto nin deixou de existir”
“Non me incomoda que haxa tantos herdeiros en vida, porque o Partido Galeguista nunca morreu desde a súa fundación no 1.931 e, por tradición fondamente Galega, teño en moi baixa consideración aqueles que queren facerse cargo da herdade antes do pasamento do propietario; en todo caso é un problema deles porque o P.G. non ten culpa de que non se sintan a gusto cos apelidos que teñen e queiran mudalos ou facelos máis presentables engadíndolle un “toque galeguismo en pequeniño”. “
“A paternidade ou maternidade por comenencia ou estratexia non é un dereito, só é unha argucia para ir os programas do corazón ou para tentar confundir ó electorado. O gran adversario político do BNG non é nin o PP nin por suposto ese PSOE co que semella ter xa un pacto cara as municipais; o adversario político é o proxecto que representa o Partido Galeguista, xa que logo, hai que pensar que é normal que o socio máis cativo do bipartito teña no seu punto de mira aqueles que non pode converter en vasalos e que son a súa principal ameaza”
“O acordo entre PSOE e BNG para gobernar concellos galegos despois das próximas municipais non é algo que diga eu, é unha percepción da gran maioría da cidadanía. Os Galegos e Galegas nin somos tontos nin comulgamos con rodas de muíño, todos sabemos que non son posibles pactos BNG-PP ou PSOE-PP aínda que se prexudique os veciños.”
“Para dar un exemplo de transparencia política, PSOE e BNG deberían coligarse e facer candidaturas conxuntas nas municipais; pero non, para PSOE e BNG é mais rendible montar o paripé electoral de que representan alternativas diferentes para logo pactar cotas de poder segundo os concelleiros que saquen cada un. Por iso o Partido Galeguista aportará nas vindeiras municipais un plus de democratización da vida política Galega porque abrimos o abano de posibilidades na gobernabilidade de cada Concello.”
“Fai pouco tempo, un alto cargo do Goberno Galego dicíame textualmente que “non están representados porque non queren, se votaran a BNG, PP ou PSOE, si que o estarían”; con esa estupidez institucional non se vai a ningures e case pasa a ser un deber cidadán o botalos das cadeiras que actualmente ocupan.”
“A palabra que escollería para resumi-los 75 anos do Partido Galeguista é “futuro”, porque desde o nacemento e aínda diría que desde a propia xestación, o P.G. é unha aposta segura de futuro, capaz de anovar a súa mensaxe adaptándoa os tempos lle toca vivir a cada xeración Galeguista; ese é un ben que non ten prezo porque nos fai transcendentes alén do espazo e do tempo. Dentro de cen anos haberá Galeguistas que traballarán para que outros Galeguistas continúen o proxecto; ¿hai as mesmas garantías de permanencia para calquera dos proxectos de improvisación política para Galicia que teñen BNG, PSOE ou PP?”
