Olívicos e cascarilleiros:

unidos no sentimento Galeguista

O domingo vaise  xogar o partido que irmana os sentimentos galeguistas de dúas cidades, referente da idiosincrasia do país galego, tendo como fondo o azul-turquesa do Océano Atlántico, mar polo que navegaron  as ilusións dos mozos conquistadores que ían na procura  do Dorado venezolano, arxentino, uruguayo, etc. O sentimento da Nación de Breogán está por enriba do aproveitado político abrindose paso a  cobadazos para sair no retrato desexando monopolizar o encontro no seu favor. A máis pura esencia do fútbol con todos os aditamentos que fixeron deste deporte a nai de todos os deportes, vaise a dar cita en Riazor.

Levantarase o telón  do teatro do sentimento cargado de galeguismo cando saian dos vestiarios os representantes de tódolos galegos portando o estandarte de Galicia. Ao final do partido, gañe quen gañe, que soe A Rianxeira en perfecta simbiosis das dúas afeccións, a rivalidad dura noventa minutos, a amizade, toda a vida

Gonzalo Frade Soto

¿Qué medio de comunicación trasladará o cidadán o escurantismo e a realidade das intrigas palacegas que está suscitando a redacción do III Estatuto de Galicia? Porque, non nos enganemos, o que están a facer o tripartito instalado no Parlamento Galego é máis propio dun función circense que de algo tan serio como debería ser senta-la bases para poder lexislar e acadar o nivel de autogoberno que Galicia necesita.

No medio desta función pagada cos impostos de todos nós, condicionados por estratexias mediáticas que procuran a creación de correntes de opinión a medida e, tamén,  practicamente privados de outra cousa que non sexan os “dereitos naturais dos espectadores”, quedamos os Galegos e Galegas; posiblemente non todos, pero si aproximadamente ese millón e medio que decidimos que ningún dos da “troupe” nos ofrecía garantías suficientes para considerar representada a nosa opinión. Aínda así, na maioría das esferas mediáticas e intelectuais desta nosa Terra, semella que existe a decisión de que o III Estatuto da Galicia sexa unha función a tres tristes tigres orquestrada, dirixida, controlada e condicionada polo stablishment; función circense na que, diría eu, sobra un “tigre-clown”, o BNG, que é xustamente quen máis esforzos fai para acadar protagonismo e que, por outra parte, só poderá ter final feliz –ou como queira chamárselle a redacción final do Estatuto que supere o trámite Parlamentario- se os dous “artistas” maioritarios, PSOE e PP, atopan algunha Agatha Ruiz De la Prada que combine remendos e cores nun modeliño de “haute couture” que trunfe na Pasarela Cibeles de Madrí. 

Por certo, ¿saben vostedes que as Consellerías do BNG están a financiar solapadamente e con cartos públicos a substitución, en locais e páxinas de internet de grupos ou entidades relacionadas coa emigración, da bandeira nacional da Galicia por esa outra que ten unha estreliña vermella e que non representa a ninguén máis que os militantes do bloque?

Xabier González

presidencia@partido-galeguista.org